برائت به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   برائت

   noun — اسم

   English meaning

   A judgment that a person is not guilty of the crime charged.

   حکم بی‌گناهی متهم

   • The jury returned a verdict of acquittal.

     هیئت منصفه حکم برائت صادر کرد.

   • His acquittal surprised the public.

     برائت او مردم را شگفت‌زده کرد.

شکل‌های واژه

plural

acquittals

ترکیب‌های رایج

• acquittal of the accused

واژه‌های مرتبط

• acquit