بایکوت به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بایکوت

   noun — اسم

   English meaning

   A refusal to buy, use, or take part in something as a protest.

   اعتراض جمعی

   • They called for a boycott of the products.

     آن‌ها خواستار بایکوت محصولات شدند.

   • The boycott hurt the company.

     بایکوت به شرکت آسیب زد.

شکل‌های واژه

plural

boycotts

ترکیب‌های رایج

• call for a boycott
• consumer boycott

واژه‌های مرتبط

• embargo