بستانکاری به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بستانکاری

   noun — اسم

   English meaning

   The amount owed to a creditor; money receivable.

   مبلغی که به بستانکار تعلق دارد

   • The account shows a credit balance.

     حساب بستانکاری نشان می‌دهد.

   • He recorded the credit in the ledger.

     او بستانکاری را در دفتر ثبت کرد.

واژه‌های مرتبط

• creditor