خوشبو به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   خوشبو

   adjective — صفت

   English meaning

   Having a pleasant, sweet smell.

   دارای بوی خوش

   • The garden was full of fragrant flowers.

     باغ پر از گل‌های خوشبو بود.

   • She wore a fragrant perfume.

     او عطری خوشبو زده بود.