بی‌کفایت به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بی‌کفایت

   adjective — صفت

   English meaning

   Not having the necessary ability, skill, or qualifications to do something.

   وصف کسی که توانایی لازم را ندارد

   • The manager was dismissed as incompetent.

     مدیر به دلیل بی‌کفایتی اخراج شد.

   • He felt incompetent at his new job.

     در کار جدیدش احساس بی‌کفایتی می‌کرد.

ترکیب‌های رایج

• grossly incompetent
• incompetent management

واژه‌های مرتبط

• incapable
• inept