محجوب به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   محجوب

   adjective — صفت

   English meaning

   Unassuming in the estimation of one's abilities; shy and reserved.

   کم‌رو و باحیا

   • She was a modest girl who rarely spoke.

     او دختری محجوب بود که به‌ندرت سخن می‌گفت.

   • He is modest about his achievements.

     او درباره دستاوردهایش محجوب است.