اصیل به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   اصیل

   adjective — صفت

   English meaning

   Belonging to a high social class or having fine personal qualities.

   دارای اصالت و صفات والا

   • She comes from a noble family.

     او از خانواده‌ای اصیل است.

   • It was a noble act of kindness.

     این عمل نجیبانه‌ای از مهربانی بود.

2. 2

   اصیل

   adjective — صفت

   English meaning

   Genuine and not a copy.

   اصل و غیرتقلبی

   • This is an authentic Persian carpet.

     این فرش اصیل ایرانی است.

   • The painting is genuine.

     این نقاشی اصیل است.

شکل‌های واژه

comparative

nobler

superlative

noblest

ترکیب‌های رایج

• noble family
• noble cause

واژه‌های مرتبط

• aristocrat
• dignity