بدنامی به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بدنامی

   noun — اسم

   English meaning

   The state of being famous for something bad; infamy.

   در اشاره به شهرت منفی و رسوایی

   • The scandal brought him notoriety.

     این رسوایی برای او بدنامی به بار آورد.

   • She gained notoriety for her sharp criticism.

     او به دلیل انتقاد تندش بدنام شد.

   • His notoriety spread across the country.

     بدنامی او در سراسر کشور پیچید.

شکل‌های واژه

adjective

notorious

ترکیب‌های رایج

• gain notoriety
• achieve notoriety

واژه‌های مرتبط

• infamy
• disgrace