معارضه به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   معارضه

   noun — اسم

   English meaning

   Resistance or disagreement expressed against something.

   مخالفت و ایستادگی در برابر چیزی

   • There was strong opposition to the new law.

     معارضهٔ شدیدی با قانون جدید وجود داشت.

   • He faced opposition from his own party.

     او با مخالفت حزب خودش روبه‌رو شد.

   • The plan was met with opposition.

     این طرح با اعتراض روبه‌رو شد.

شکل‌های واژه

plural

oppositions

ترکیب‌های رایج

• face opposition
• strong opposition

واژه‌های مرتبط

• oppose