اعجوبه به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   اعجوبه

   noun — اسم

   English meaning

   A young person with exceptional talents or abilities.

   فرد بااستعداد خارق‌العاده

   • The child was a musical prodigy.

     کودک اعجوبه‌ای موسیقی بود.

   • Everyone called her a prodigy.

     همه او را اعجوبه می‌نامیدند.

شکل‌های واژه

plural

prodigies

ترکیب‌های رایج

• child prodigy
• musical prodigy

واژه‌های مرتبط

• genius