بلند به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بلند

   adjective — صفت

   English meaning

   Of greater than average height; having a large distance from bottom to top.

   کسی یا چیزی که ارتفاع زیادی دارد

   • He is the tallest boy in the class.

     او بلندقدترین پسر کلاس است.

   • There is a tall tree in the yard.

     درخت بلندی در حیاط است.

شکل‌های واژه

comparative

taller

superlative

tallest

ترکیب‌های رایج

• tall building
• tall order
• six feet tall

واژه‌های مرتبط

• high