بخار به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بخار

   noun — اسم

   English meaning

   A substance in gaseous form, especially one that is normally liquid or solid.

   حالت گازی ماده

   • Water vapor rises from the boiling pot.

     بخار آب از قابلمهٔ در حال جوش بلند می‌شود.

   • The vapors were harmful to breathe.

     بخارات برای تنفس زیان‌آور بودند.

شکل‌های واژه

singular

بخار

plural

بخارات

ترکیب‌های رایج

• water vapor
• vapor pressure