خوش‌باور به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   خوش‌باور

   adjective — صفت

   English meaning

   Easily persuaded or deceived because of being too trusting.

   • He is too gullible to notice the trick.

     او آن‌قدر خوش‌باور است که فریب را نمی‌فهمد.

   • She was gullible enough to believe the lies.

     او آن‌قدر ساده‌لوح بود که دروغ‌ها را باور کرد.

ترکیب‌های رایج

• gullible person

واژه‌های مرتبط

• naive