درمانده به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   درمانده

   adjective — صفت

   English meaning

   Unable to defend oneself or to act without help.

   ناتوان و بی‌یار

   • The victims felt helpless and alone.

     قربانیان خود را درمانده و تنها حس می‌کردند.

   • He was helpless against the storm.

     او در برابر طوفان درمانده بود.

ترکیب‌های رایج

• feel helpless
• helpless victim

واژه‌های مرتبط

• help
• helplessness