عصیان به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   عصیان

   noun — اسم

   English meaning

   An act of violent or open resistance to an established government or ruler.

   سرپیچی و شورش در برابر قدرت

   • The rebellion was quickly crushed.

     عصیان به‌سرعت سرکوب شد.

   • He led a rebellion against the king.

     او عصیانی علیه پادشاه رهبری کرد.

شکل‌های واژه

plural

rebellions

ترکیب‌های رایج

• lead a rebellion
• crush a rebellion

واژه‌های مرتبط

• rebel
• revolt