تباه به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   تباه

   adjective — صفت

   English meaning

   Destroyed, spoiled, or brought to ruin.

   از بین رفته و خراب‌شده

   • The crops were ruined by the storm.

     محصولات با طوفان تباه شدند.

   • His reputation was ruined by the scandal.

     آبروی او با آن رسوایی تباه شد.

ترکیب‌های رایج

• completely ruined
• ruined reputation

واژه‌های مرتبط

• ruin
• corrupt