تختگاه به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   تختگاه

   noun — اسم

   English meaning

   The ceremonial chair of a sovereign; the seat of a king.

   جایگاه پادشاه

   • The king sat on his throne.

     پادشاه بر تخت خود نشست.

   • He ascended the throne after his father.

     او پس از پدرش بر تخت نشست.

2. 2

   تختگاه

   noun — اسم

   English meaning

   A capital city or seat of government.

   پایتخت و مرکز حکومت

   • The city served as the seat of government.

     آن شهر به‌عنوان تختگاه به کار می‌رفت.

   • Isfahan was once the throne of the Safavids.

     اصفهان روزگاری تختگاه صفویان بود.

شکل‌های واژه

plural

thrones

ترکیب‌های رایج

• ascend the throne

واژه‌های مرتبط

• king
• capital