آواره به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   آواره

   adjective — صفت

   English meaning

   Having no fixed home and moving from place to place; homeless and wandering.

   بی خانمان و سرگردان

   • The war left many people wandering.

     جنگ بسیاری را آواره کرد.

   • He lived as a wandering refugee.

     او همچون آواره ای زندگی کرد.

   • They felt lost and wandering.

     آنها خود را گمشده و آواره حس می کردند.

ترکیب‌های رایج

• wandering people
• left wandering
• wandering in exile

واژه‌های مرتبط

• homeless
• refugee