بی‌مایه به انگلیسی

معنی و کاربرد

1. 1

   بی‌مایه

   adjective — صفت

   English meaning

   Having no value, substance, or merit.

   وصف بی‌ارزشی

   • The contract was worthless without a signature.

     قرارداد بدون امضا بی‌ارزش بود.

   • He dismissed the rumor as worthless.

     او شایعه را بی‌مایه دانست.

ترکیب‌های رایج

• worthless promise
• worthless currency

واژه‌های مرتبط

• value